De AOW-bak van de Plus
Juli 2026
Column Mary van Hoek-Hendriks in FoodPersonality
‘Wat eten we vandaag?’ is de meest gestelde vraag in mijn gezin met twee opgroeiende pubers. Ze hebben een gat in hun buik, de voorraadkast en koelkast zien er telkens uit alsof er een stel bidsprinkhanen langs is geweest. Weer alles op. Ons levensritme in Eindhoven is druk en gehaast. Boodschappen zijn niet aan te slepen en de vaatwasser draait overuren.
Hoe anders is het wanneer we in Zeeland neerstrijken. Breskens, om precies te zijn. Een dorp dat rust ademt en een ondernemende supermarkt telt. Deze Plus van Breskens, van ondernemer Ronald Lohman, verschilt sterk van andere Plus’en in Nederland. Het lijkt wel alsof hoe verder je van het hoofdkantoor zit met je supermarkt, hoe meer vrijheid je als supermarktondernemer hebt. Hij koopt groots lokaal in, heeft allerhande partijhandel en zet ‘de trots van Zeeland’ prominent op de kopstellingen.
In deze Plus staat een stapel zwarte kratten met afgeprijsde houdbare producten. Sommige zijn bijna over de datum, maar de meeste zijn wij-gaan-uit-het-assortiment-producten. Voor mij is dit hét kerkhof van innovatie, heerlijk om nader te bekijken. We leren immers meer van mislukkingen dan van succes. Wie houdt er eigenlijk een lijstje bij met producten die er bij de volgende WORP-wijziging uit het schap vliegen? En dat is precies de reden waarom ik dol ben op dit kerkhof: in één oogopslag zie je wat het niet heeft gered. Glutenvrije koekjes, kruidenmixen van populaire Randstedelijke topkoks, drankjes met de kleur van radioactief afval, limited editions waarnaar de vraag ook heel limited bleek te zijn en matcha die de gemiddelde Bressiaander niet kan bekoren. Dit kerkhof verdient een eigen column. Mijn aandacht gaat naar het koelmeubel ernaast vol met afgeprijsde verswaren die gered moeten worden van de afvalbak…
Het verborgen juweeltje van de Plus
Waar het kerkhof van innovatie voor geen meter verkoopt, is de AOW-bak binnen een mum van tijd leeggeroofd. De AOW-bak? Dit koelmeubel vol afgeprijsde verswaren ontleent zijn naam aan mijn vader. Hij zag pensionado’s langs het koelmeubel schuifelen en noemde dit juweeltje van de Plus gekscherend de AOW-bak. En wanneer ik in de doelgroepssegmentatie rondom voedselverspilling duik, geef ik hem geen ongelijk. De AOW’ers hebben in tegenstelling tot jonge gezinnen namelijk het zuinigheids-dna, zeeën van tijd om vers te koken én de ‘voedselvaardigheden’ nog in huis. Prijsbewuste jonge gezinnen gaan voedselverspilling tegen door grotere hoeveelheden te kopen, minder weg te gooien en maaltijdplanningen te maken. Zij komen niet iedere dag in de supermarkt, in tegenstelling tot jongvolwassenen. Maar bij deze jonkies ontbreekt het veelal aan voedselvaardigheden om van ‘onsamenhangende’ ingrediënten een maaltijd op tafel te toveren. En de meeste ‘dinki’s’ (‘double income, no kids’) hebben geen tijd of geen zuinigheids-dna en gaan voedselverspilling tegen door anti-voedselverspilling-maaltijdboxen te bestellen. Dus komt het tegengaan van verspilling van dagverse producten in de supermarkt voornamelijk op het bordje van AOW’ers. En daar heeft de Plus (en met hen, vele anderen) een oplossing voor: de AOW-bak.
De AOW’ers hebben in tegenstelling tot jonge gezinnen namelijk het zuinigheids-dna, zeeën van tijd om vers te koken én de ‘voedselvaardigheden’ nog in huis.
Deze bak ligt op gezette tijden rammetjevol met afgeprijsde verswaren. Het assortiment is nooit hetzelfde, gaat met seizoenen mee en wisselt gedurende de dag. ’s Ochtends sushi en de vers bereide vis van de dag ervoor, gevolgd door brood, gebak en verse maaltijden en ’s middags vers vlees en groenten. Het koelmeubel staat strategisch opgesteld en die plek maakt dat koelmeubel tot een verborgen juweel. Alleen de echte Plus-kenner loopt er meteen naartoe. De gemiddelde shopper moet eerst de hele Plus door, à la de looproute van Ikea, om uiteindelijk op het feest der anti-voedselverspilling te belanden. Inmiddels weet ik wat de AOW’ers met deze bijna-over-de-datumproducten doen: koken en invriezen. Deze hamsteraars hebben hun vrieskist vol koopjes en kunnen een hele straat in geval van nood minstens twee maanden van voedsel voorzien; daar kan geen overheidsnoodpakket tegenop.
Voor mij (als atypische consument met flinke dosis beroepsdeformatie) is de AOW-bak in Breskens inmiddels uitgegroeid tot een soort schatkist. Zodra de verse aanwas van afprijsproducten arriveert, begint mijn persoonlijke sprint om als eerste de buit veilig te stellen. Met het betere duw- en trekwerk bemachtig ik een voordelige tournedos, wat traiteurspul en mierzoete Zeeuwse bolussen voor mijn hongerige pubers, die zich na de warme anti-verspillingslunch afvragen wanneer we weer naar de Plus gaan.
Gewoon. Om te kijken of er nog iets lekkers in de AOW-bak ligt.
Deze column is verschenen in FoodPersonality Juli 2026
Mary van Hoek-Hendriks adviseert met haar bedrijf ‘Start a Food Story’ corporates en start-ups bij innovatietrajecten. Ze verzorgt brainstormsessies, inspiratiepresentaties en is geregeld spreker op congressen. Eerder schreef ze het boek ‘Mastering food innovation – impact by design’, over innovatie. Reageren? Mary@startafoodstory.com